Ἀγαθοδαίμων

Δημήτρης Λιαντίνης | Φωτό: liantinis.gr Επ΄ αφορμή της κατάληξης της δικαστικής διαμάχης της χήρας του Δημήτρη Λιαντίνη (Νικολίτσας Γεωργοπούλου) με την ιστοσελίδα www.liantinis.org και με τον ιδρυτή της Δημήτρη Αλικάκο, δράττομαι της ευκαιρίας και δημοσιεύω το (τελευταίο) γράμμα , πριν την «αυτοθέλητη έξοδο από τη ζωή», του ιδανικού αυτόχειρα Δημήτρη Λιαντίνη, προς τη κόρη του.  δείτε περισσότερα . . . Η δημοσίευση (post) στο « άρτιο »

Κάποτε η επάρατος εκλέγονταν γιατί ψήφιζαν και τα δέντρα. Σήμερα εκλέγεται επειδή τα δέντρα δεν ψηφίζουν και η φύση δεν αποφασίζει. Αντιθέτως ψηφίζουν: Τα εξοχικά, τα λαμόγια, οι απατεώνες, οι εργολάβοι, οι καταπατητές, οι διορισμένοι, οι γλείφτες, οι βολεμένοι και οι πάσης φύσεως υπήκοοι. Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι πιο μεγάλος αλλά δεν έχει νόημα να αναφερθώ σε όλες τις κατηγορίες της ματαιοδοξίας και της ηλιθιότητας.  

Η εξομολόγηση ενός ασήμαντου ανθρώπου (De Profundis) Γεννήθηκα Σαββατόβραδο σε μια επαρχιακή πόλη πριν 43 χρόνια, ευτυχώς σε νοσοκομείο αφού η μητέρα μου είχε την πρόνοια να πάει στην πρωτεύουσα του νομού για να έχει καλύτερες ιατρικές υπηρεσίες. Οι επαρχιακές περιπέτειες μου έληξαν λίγο πριν φτάσω στην ηλικία του νηπιαγωγείου όπου και η κατηφόρα με έφερε στην Πρωτεύουσα. Σε αδρές γραμμές, εκτός απ΄ την αστυφιλία της εποχής, η βασική αιτία για τον εξοστρακισμό μου από τον γενέθλιο τόπο, υπήρξε ένας αυταρχικός και ηλίθιος πατέρας και η απέραντη καθυστέρηση της ελληνικής επαρχίας στην δεκαετία του εξήντα. δείτε περισσότερα . . .